جيرفت كهن ترين تمدن شرق امروز كه بعنوان مركز تمدن جنوب شرق ايران از آن در تواريخ به نيكي ياد شده و داراي وسعتي بيش از آنچه امروز مي باشد ، بوده است . بطوريكه حتي تا سال 1359 از طرف شمال به راين و بردسير و قنات ملك و از طرف شرق به شهرستان بم و استان سيستان و بلوچستان و از طرف جنوب به ميناب و جاسك و از طرف غرب به كوه شاه ، جاله موت و قسمتي از صوغان بافت محدود بوده است . البته در زمان حال بواسطه تقسيمات كشوري وسعت آن كمتر شده است . جيرفت شهري با كشتزارهاي گندم كه هر سنبله آن سنبل هستي و باغهاي مختلف كه از ريشه آنها باده جانبخش مي دمد ، جولانگاه سرداران ياغي تاريخ ، با مردمان ساده اش ، با دلهايي گرم به گرمي هوايش ، شهري باشكوه زير پاي تاريخ و كوچه باغهاي شاعرانه و نارنجستانهاي سرسبز در كنار جنازه شهر اساطيري دقيانوس واقغ در جنوب شرقي ايران در طول جغرافيايي 56 تا 95 درجه و عرض جغرافيايي 28 تا 29 درجه محدود است . مساحت آن 18438 كيلومتر مربع و 1843800 هكتار مي باشد ، كه از لحاظ وسعت 11 درصد مساحت استانرا تشكيل مي دهد . طبق سرشماري سال 1375 جمعيت اين شهرستان 208874 نفر ذكر شده است . از لحاظ پراكندگي جمعيت هر چند نواحي كوهستاني 53 درصد از وسعت جيرفت را در برمي گيرد ، اما از نواحي كم جمعيت يا خالي از جمعيت به حساب مي آيد . ولي در عوض نواحي كم ارتفاع يعني در جلگه جيرفت حداقل براي مدت 9 ماه از سال بيش از 80 درصد جمعيت را در خود جاي داده است و دو سه ماه باقيمانده از سال تعداد كثيري براي استفاده از هواي مناسب و مطبوع مناطق خوش آب و هوا و فرار از گرماي تابستان از اين شهر بصورت موقت به نواحي مرتفع سردسيري مهاجرت مي نمايند . رشد جمعيت در شهرستان جيرفت نسبت به ديگر شهرهاي استان كرمان از همه بالاتر مي باشد ، براساس آخرين اطلاعات رشد نسبي جمعيت 6/2 درصد است . رشد مطلق كه ناشي از مهاجرت پذيري جمعيت است ، در سالهاي اخير بسيار بالا بوده است . به خصوص از ديگر شهرهاي استان و كشور كه در اين منطقه به كارهاي كشاورزي و خدماتي مشغول مي باشند . مردم جيرفت با توجه به گستردگي جغرافيايي ، اكثريت فارس زبان هستند . ولي در نواحي مختلف با لهجه ها و گويش هاي مختلف صحبت مي كنند ، كه با ساير گويش ها و لهجه هاي استان كرمان تفاوت زيادي دارد . زبان دوم مردم جيرفت كه بيشتر در نواحي گرمسيري رايج مي باشد ، نوعي زبان محلي است كه اين زبان مخلوطي از زبانهاي عربي ، بلوچي و فارسي است . البته در بين روستاهاي همجوار با استان سيستان و بلوچستان زبان بلوچي رايج است و در نواحي ساردوئيه لهجه لري رواج اندكي دارد . دين مردم جيرفت اسلام است كه تقريبا 99 درصد شيعه اثني عشري هستند . و در نواحي مرزي بلوچستان اهل تسنن زندگي مي كنند

     محصولات مهم كشاورزی شهرستان‌های جيرفت بزرگ 

  

  

محصولات مهم كشاورزي اين شهرستان را مي توان به سه دسته تقسيم بندي نمود كه عبارتند از : الف ) محصولات گرمسيري اين محصولات مهمترين و بزرگترين برداشت منطقه محسوب مي شوند و در اقتصاد بسيار موثر مي باشند كه مهمترين اين محصولات عبارتند از : 1- مركبات به اعتقاد كارشناسان مرغوب ترين مركبات ايران در اين ناحيه به عمل مي آيد كه از صادرات مهم اين منطقه است . مهمترين آنها را ليمو ترش ، ليمو شيرين ، پرتقال ، گريپ فروت ، نارنگي تشكيل مي دهد . البته با اصلاح نژاد ، امروزه پرتقال هاي معروفي چون توسرخ ، مارسلي ، واشنگتن به عمل آمده است . 2- خرما يكي از لذيذترين محصولات منطقه است كه بعد از مركبات در مرتبه بعدي قرار دارد . بطوريكه اصطخري در مسالك الممالك ص 143 درباره كشت خرما در اين منطقه كه قدمتي طولاني دارد مي گويد :‌ در آنجا گلستان بسياريست درختان نخل به وفور آن مردم را سنتي است ، كه هر چه از فواكه باد بريزد از زمين برندارند و بگذارند كه ضعفا و فقرا آن را جمع كنند و گاه باشد كه نصيب فقرا بيشتر از مالكان باشد . 3-كشت جاليزي كه شامل خيارسبز ، هندوانه ، گوجه فرنگي ، طالبي ، بادمجان ، گرمك ، كدو و انواع سبزيها است . امروز با احداث گلخانه ها اين محصولات طرفداران زيادي پيدا كرده است . ديگر محصولات گرمسيري اين منطقه عبارتند از : حبوبات شامل لوبيا ، ماش ، باقلا ، دانه هاي روغني نظير كنجد ، ذرت ، آفتابگردان و همچنين موز ، انبه ، حنا و گندم ب ) محصولات ناحيه معتدل و نيمه گرمسيري شامل نواحي دلفارد ، ميجان ، سقدر مي باشد كه محصولات مهم آنها عبارتند از : انار ، انجير ، ليمو ترش ، پرتقال ، بادام ، زردآلو ، هلو ، سيب درختي و انگور . ج ) محصولات نواحي سردسيريعمدتا در بخش ساردوئيه و نواحي مرتفع محمد آباد مسكون مي باشند كه از مهمترين آنها مي توان از گردو ، آلبالو ، گيلاس ، گلابي و غيره نام برد . البته به غير از درختان ثمرده درختان ديگري نظير گز و سپيدار كاشته مي شود . پوششهاي گياهي مناطق گرمسيري و سردسيري مهم منطقه عبارتند از : بادام كوهي ، ارس ، اقيج ، كهكم ، گز ، كنار . جيرفت قبل از اسلام آب يعني آباداني ، زندگي ، هليل رود در جيرفت هميشه نويد اين را مي داده كه اين خاك تمدني بزرگ و كهن را در خود پنهان كرده است . به اعتقاد مورخين و باستان شناسان ، شهر جيرفت بر اثر سيل بنيان كني نابود گرديده است . و خرابه هاي كنوني شهر موسوم به دقيانوس يادگار آن است . وجود رودخانه هليل و طغيانهاي ديو مانندش به قول اعراب ، اين ذهنيت را به يقين نزديك مي كند . البته وجود گسل هاي جيرفت و زلزله بم تخريب آن را بوسيله زمين لرزه دور از ذهن نمي داند . در تاريخ و كتب سياهان و مورخين از جيرفت با نامهاي ديگري ياد شده است . البته براساس نظريات بعضي از مورخين از جمله دكتر باستاني پاريزي در كتاب پيغمبر دزدان و تاريخ كرمان ، جيرفت در زمان ورود سپاه اعراب و در زمان عمر به ايران شهري آباد بوده است . اما كاوش باستان شناسان اخير دال بر اين است كه جيرفت قدمتي بيش از اينها دارد . چنانچه مرتضي راوندي در جلد دوم تاريخ اجتماعي ايران نوشته است : ذوب سنگهاي آهن در ايران در هزاره هاي اول قبل از ميلاد شروع شده و به احتمال قوي اولين بار كوره هاي ذوب در دلفارد نزديك جيرفت شروع به كار نموده است . وجود رودها و جغرافياي ويژه با بخش هاي ميان ك.هي و دشت ، منابع غني فلزي و خاكي شرايط مناسبي براي پديد آمدن زيست جانوري عظيم الجثه در زهلكوت جازموريان از دوران سوم زمين شناسي و آثار پراكنده از دوران پارينه سنگي و دوران نوسنگي در غارها و كوههاي منطقه مربوط به هزاره پنجم پيش از ميلاد در دوران شهرنشيني هزاره دوم – سوم پيش از ميلاد و در دوران مفرغ و آهن و دوران تاريخي اين نكته را تائيد مي كند ، كه در طول تاريخ يكي از مراكز مهم زيست محيطي ايران و جهان به شمار مي آمده است . اين منطقه به سان گذرگاه و راهروي طبيعي بين هند ، ميان رودان ( بين النهرين ) و از جنوب با دريا در ارتباط بوده است . فرهنگ هاي اين كانون مهم تمدني همپايه فرهنگهاي شوشان خوزستان ، ميان رودان ، هارايا و مهنجوداروي هند و تمدن هاي آسيايي ميانه است كه همساني و شباهت مواد فرهنگي آنها بسيار است . شكوفائي تمدن اين منطقه در آغاز شهرنشيني و تشكيل شهر دولت ها در هزاره دوم – سوم بيش از ميلاد است . چنانكه بنا بر نظريات كارشناسي دكتر يوسف مجيد زاده باستان شناس معروف از كاوش هاي به دست آمده نشانگر اين است كه اين شهر در گذشته از آب و فاضلاب مدرن شهري برخوردار بوده است . بنابراين مي تواند نسبت به ديگر تمدنها بي نظير باشد